1 Mart 2026 Pazar
Gün Batarken Söylenemeyenler
Gün Batarken Söylenemeyenler: Güneş batıyordu. Bir yerlerde güneş yeni doğuyor olmalıydı. Aniden, bir bıçak gibi içime giren o şarkı… Çok iyi bildiğin bir dildeydi üstelik. İçime kıvrılıp rahat bir kedi gibi mırıldanarak yerleşmeye çalışıyordu. “Direnme, ben hâlâ buradayım,” der gibiydi. Yıllar öncesine, gitmeden hemen öncesine; başka bir yere, başka bir dünyaya ulaşmadan az önce yaşanmış bir geceye götürüyordu
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
İçimizdeki “Dur” Levhaları
İçimizdeki “Dur” Levhaları : İçimizdeki "Dur" levhalarına ve baskılanmış isyanlara dair... İp cambazı geri dönüşlerinden, Orwell...
-
Yağmur tek tek yalnız damlalarıyla aynıyı yapma tanımıyla sürü tektek yalnız bireylerinin aynıyı yapma tanımıyla aynı gibiymiş aynı tüyd...
-
Çok da değil biraz önce ruhuna işleyen bir soğuk ok bir derin yara bir acı tarifsiz sonrası kendi kendine oluşan zaman da denilen acıyı ite...
-
Kalem epeydir bir yerlere dokunmuyor sürtünmüyor varmıyor geçmiyor önünden bile oturup bir masa da hal hatır sormuyor diye yaşanmıyor sanı...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder