Tavuklara Kuantum Anlatmak

Tavuklara Kuantum Anlatmak: Samanlıkta tavuklara ne kadar anlatırsan, ne anlatırsan, nasıl anlatırsan... Tavuklar, senin anlattığına karşılık olarak seni dinler pozisyonu alsalar bile, büyük ihtimalle “Az sonra yem atar bu.” diyerek en yüksek düşünceleri bu olacaktır. En gelişmiş olanı o olabilir. Sıçmayı bile kesmezler. “He, öyle.” Gıdaklaması, senin algında o olsun, öyle kal. Ortamı değiştir. Tavukları en zekilerinden seç,

Adını Koymadan Büyüyen Hisler

Adını Koymadan Büyüyen Hisler: Öyle deli dolu başlamaz zaten. Yerde kartopunun yuvarlandığı gibi yavaş yavaş... Sen de biraz destek olursun, büyüsün diye. Büyür. Sonra, ne kadar lüzumsuz şey varsa yerde, havada, orada, burada; çerçöp misali toplar, büyür. "Dur!" derler, "Yapma, etme!" Kalbin, bedenin, yakında kim varsa, elin, ayağın... Büyüdükçe güç kazandıkça, kölesi olma zevkini tadarsın. Kölenin emrine girip adını

Erteledikçe Yitirilen Yarınlar

Erteledikçe Yitirilen Yarınlar: Yarın uğrarım, yarın gelirim, "Bir yarın olsun hele!" Uzayıp gider yarına bıraktıklarımız... "Yarın, yarın, yarın!" derken, uğrayacağınız yarın bitivermiştir; gideceğinizin elinde yarın kalmamıştır. "Bir yarın olsun hele"lerinizin hepsi bir yarın daha kullanamayacak hale gelmiş, kurumuş, kokmuş, çürümüş, bitmiş, uçmuş, gaz olmuş, eksilmiş, yavaşlamıştır belki. Belki, belki... Umut, hep aynı havalı kornasını çala çala yüreğinizde bayram

Her Sonbahar Gelişinde

Her Sonbahar Gelişinde: Her sonbahar gelişinde, artık kar yok. Sadece şiddetli yağmur... İstediğim kadar olmasa bile, uzağa bakarak sevdiğimi, sevildiğimi hatırlamaya çalışıyorum. O bile zor. Nasıl şarkıların notalarına karışmış, "Ben buradayım" cıvıltısında bir kuş gibi... Gönül nasıl da yorgun. Saygısıyla ayağa kalkmaya çalışarak, bir hevesle... "Nasılsın?" bile diyemeyerek. Öyle sevdim, öyle sevdim. Ellerim yine o anlar kadar sıcaklığı

Kolay Olmayanı Yaşamak

Kolay Olmayanı Yaşamak: Söylendiği kadar kolay olsa, olmuyor. Biliyorsunuz, biliyorlar. Kendi kendine hep aynı şeyi söylüyorsun, tekrar tekrar söylüyorlar; evetliyorsunuz hep. İkna olmayan bir tarafınız direniyor: “Su iç.” “İçmem.” “Yemek ye.” “Yemem.” Bir direnç… Su, yemek olsa ağzınıza bir şekilde tıkılacak; öyle bir kolayı da yok. Beyin ikiye bölünmüş, çoğunluk artı bir öte yanda kalmış misali. Kolay değil