7 Mart 2026 Cumartesi
Bir Gün Batımı ve Söylenemeyen Elveda
Bir Gün Batımı ve Söylenemeyen Elveda: Nasıl oluyor bilmiyorum ama oluyor. Telefonun ucunda birinin artık olmadığını biliyorsun. Yüreğine oturuyor. Gidişine elveda bile dememiş olduğun geliyor aklına. Sanki zamanın çok eskilerinde bir yerde gitmiş. Ne zaman, nasıl… Tren raylarının makasları gibi bir yerde yol ayrılmış da o çoktan başka bir yola sapmış. Yalnızlığa terfi edişin epeydir sürüyor. Rütbeleri omzuna kısa aralarla takıyorsun.
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
Özlemin Hafıza Kaydı
Özlemin Hafıza Kaydı : Özledim, hem de çok özledim. Ben vazgeçsem hafıza denilen dipsiz bucaksız kara delik, aldıklarını hep istiyor.
-
Yağmur tek tek yalnız damlalarıyla aynıyı yapma tanımıyla sürü tektek yalnız bireylerinin aynıyı yapma tanımıyla aynı gibiymiş aynı tüyd...
-
Çok da değil biraz önce ruhuna işleyen bir soğuk ok bir derin yara bir acı tarifsiz sonrası kendi kendine oluşan zaman da denilen acıyı ite...
-
Kalem epeydir bir yerlere dokunmuyor sürtünmüyor varmıyor geçmiyor önünden bile oturup bir masa da hal hatır sormuyor diye yaşanmıyor sanı...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder