17 Ocak 2026 Cumartesi
Gece Geçmeyen Düşüncelerle Sabahı Beklemek
Gece Geçmeyen Düşüncelerle Sabahı Beklemek: Uyuyordu. Ya da uyuduğunu sanıyordu. Gece, sessiz sedasız gelip dünyasını kaplamıştı. Göz kapaklarına ağırlıklar doldurmuştu. Düşüncelerinin trafiğini ise çözülmez bir hale sokmuştu. Hani hep bildiğimiz, kornalı, itiş kakışlı bir kalabalık gibi. “Sabaha kadar düzelir, sen uyu” telkininde bulunur gibiydi gece. Sanki başucunda bekleyen, uyusa da gitsem diyen bir karaltıydı. Sıradan olduğu her halinden belli gecelerden
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
-
Yağmur tek tek yalnız damlalarıyla aynıyı yapma tanımıyla sürü tektek yalnız bireylerinin aynıyı yapma tanımıyla aynı gibiymiş aynı tüyd... -
Çok da değil biraz önce ruhuna işleyen bir soğuk ok bir derin yara bir acı tarifsiz sonrası kendi kendine oluşan zaman da denilen acıyı ite...
-
Kalem epeydir bir yerlere dokunmuyor sürtünmüyor varmıyor geçmiyor önünden bile oturup bir masa da hal hatır sormuyor diye yaşanmıyor sanı...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder