Eylül sararacağını bildiğinden belki belki son deminde olduğunu biraz büzüşmüş biraz kıvrılmış kurumuşluğu kırılır yapmış yapraklarıyla yapraklarına benzeyenlerle gelir.İçi karartma. Öyle gelmez güle oynaya hiç bir şeyden korkmayan yeni filizlenmiş yaprağa benzeyenlerle gelir.Neşe pür neşe vardır hüzün kapısına bile uğramaz.
Kara bulutları grilikleri yoktur.Kapının önüne bırakılmış
çamurlu ayakkabılar gibi geride bırakılmışlıklar vardır. Şarkılar dinlenilir
sadece yürek hoplamaz kımıldamaz anmaz hiç bir anıyı yaşanmışlıkları.
Eylül neredeyse gidiyor
tam da anlatılan gibi.

Hiç yorum yok:
Yorum Gönder