Elinde olmadan

Enteresan bir şekilde bakıyordu anlamıyordu. Anlatıyordu oysa anlattığını sanıyordu. Bunca yıllık hani bir anda.

''Sen benim en değerli eksperimdin. Kıymetlilerime sen değer verirdin. Artık veremiyorsun değerlendirme değer verme yeteneğini kaybettin ya da istemiyorsun artık. Evet bu yüzden istemiyorum seni .'' Artık beraber bir şeyler yapma ihtimali olmadığını anlatıyordu. Antikacı mıydı Elmas tüccarı mıydı öyle bir şeydi.Anlamıyordu. Onca sene bunca yıl.

Bir oyun bir film olabilir bu sahne hafızaya . Hayat da böyle olaylarla dolu . 

En kıymetli en değerli varlığa beş kuruş etmez de dokunamadığımız el süremediğimiz onca değerli bunu çöpe atın bu çöp havasıyla elinin tersiyle gösterip. 

Ege nin kıyısında yürümek soluk almak binlerce yıllık geleneği kışkırtıyor olmalı gemileri yakmak yakma çıkamayacağın deliğe mağaraya girme.

Sevgi hak edilir hak eden sevilir değerler buna göredir. Yaşanandan doğru dersleri en kolayından en ucuzundan en bedelsizinden almak daha iyidir. Neyi yanlış yaptığını nerede gözden kaçanın ne olduğu yüreğinin ne dediği içinden ne geldiği bir başka göz isteyebilir. Trapezcinin cesareti havada takla attıktan sonra kendini tutacak kollara duyduğu güven kadardır.  

Rüzgar sertleşiyor denizin kıyısı kalk git diyor kafaya bunca yük bir rahat nefes al uyu her dakikasında uyana uyana soğuk senin de yatağın ısınmıyor işte şansa bırakılmış akıntıya salınmış hayatlar bile  dikkatli olunduğunda sakin sulara götürür.

Severek sevgiyle bir şeyler kaybolmaz bir şeyleri yapmamak kaybettirir.

Dur denmiyor kaleme

 

Kalem epeydir bir yerlere dokunmuyor sürtünmüyor varmıyor geçmiyor önünden bile oturup bir masa da hal hatır sormuyor diye yaşanmıyor sanılabilir.

Yaşanıyor hem de her dakikası her anı dele yırta çize kese biçe.

Alıp eline oynamadığın hikayesini masalını anlatmadığından belki de.

Güneş batışlarının her rengini gözün her ayırt ettiği renge kadar her birinin her anının her saniyesinin içinde olmasa bile varlığı atmosfer olmuş her yaşanan zamanın yanında su misali sofra kıvamında içine konmasa beyazlatmasa bile yanında ondan sonra ki ilk yudumda.

Kader kısmet ne dersen o olan zamanı senin ellerinden aldığı için belki de senden başka dokunuşlara izin almadan ortaya yere soktuğunda belki de yanlışı senin yanlışına denk gelmediğinde keşke oradan batmasaydı güneş şu zeytin dalının arasına ne yakışırdı kaygısı isteği yalnızlığının suratına vurulmaması direnişi ben böyleyim savunmasına temel olmaması kızgınlığı da içinde.

Bugün de akşam oldu teranesi keşke bu kadar çabuk olmasaydı ya da neden bu kadar geç kaldı hangisiyse hızından haz etmediğin  hep aynı gitse bile görecelilik hep yaşadığın anlamadığın.

Sofra hazır ellerini yıka gel. Kim söylüyorduysa kimden duyduysan yıllar önce yıllar sonra anca bu kadar beyin küçülüyor içine yeni bir şeyler sığmaz olacak almayacak eskilerle idare edecek bir süre daha. 

 

Aklıma nereden geldi.

  İlk kez Fassbinder ın Lili Marlen filminde yakaladığımı anımsıyorum . Hanna Schygulla değildi tuzağa düşen oynadığı karakterde o hissi uyandırıyordu bayağı iyi ve ustalıkla yapmıştı. O kadar usta bir bakışım olgunluğum yoktu hissetmiştim Fassbinder e biraz da o histen dolayı biraz daha hayran olmuştum o sıralar.

Sonraları uzun yıllar oynanan oyunlarda dizilerde sanatçıların o tuzağa çokça düştüklerine tanık olmuştum kimseyle tartışıp doğruluğunu yanlışlığını konuşmadım bile benim bir hissim olarak kaldı her seferinde.

Bir başka benzetme aynı hissi uyandırır ben de karabatağın yutamayacağı balığı boğazına alması habire yutma hamlesiyle didinip durması.

Oynadığın karakterin sana sahip olması sana tecavüz etmesi seni ele geçirmesi Stockholm  sendromu bile olabilir bu durum.

Aynı festivalin ödül töreninde yaşanılan gibi. Tam da oydu.

Hayat Masalları: Rica ederim siz önden.

Hayat Masalları: Rica ederim siz önden.: Başka türlü . Bir rüya anlatılsa dinlesen içinde olmasını istediklerin de olsa anlatılana inanmak istesen inansan. Olsa gerçek olsa diye sen...